// شنبه, ۱۸ مرداد ۹۹ ساعت ۱۱:۳۰

برخلاف آن‌چه اکثر افراد متصور می‌شوند، تصمیم دیزنی برای عدم اکران سینمایی گسترده‌ی «مولان» شاید تاثیری و جبران‌ناپذیر روی سینما بگذارد.

استودیوها همه‌ی هزینه‌ی تبلیغات فیلم‌های خود را پرداخت نمی‌کنند. برخلاف آن‌چه بسیاری از مخاطبان شنیده‌اند، بودجه‌ی تبلیغاتی یک فیلم همه‌ی پول تبلیغات آن را نمی‌دهد. البته که استودیوها به شبکه‌های تلویزیونی و شرکت‌های تبلیغات شهری هزینه‌های زیادی را می‌پردازند. ولی واقعیت آن است که بخش زیادی از پول تبلیغات عمومی یک فیلم سینمایی بزرگ توسط سینماها پرداخت می‌شود.

وقتی استودیوها می‌خواهند تصمیمات خود برای عدم اکران یک فیلم سینمایی را توجیه کنند، اکثرا این‌گونه صحبت‌های خود را کلید می‌زنند که «فقط ۴۰ درصد از سود فروش فیلم در اکثر سینماها به ما می‌رسد». این جمله حقیقت دارد ولی فقط بخشی از واقعیت است. چرا که آن ۶۰ درصد را سینماها به‌عنوان سود کسب نمی‌کنند. بخش قابل توجهی از آن ۶۰ درصد باید هزینه‌های روزانه‌ی سینما را بدهد و شاید تنها در اکثر موارد، ۱۰ درصد از مبلغ یادشده تبدیل به سود سینما شود.

این یعنی درنهایت طی اکثر مواقع استودیوها با فروش رفتن هر بلیط، ۴ برابر سینماها سودآوری دارند. اصلا بخشی از هزینه‌ی تبلیغات فیزیکی مانند پوسترها و نشانه‌های قرارگرفته در بیرون از سالن پخش فیلم که مردم را به داخل سینما می‌کشانند، از جیب همین سینما پرداخت می‌شوند. به این امید که با فروش بلیط‌های کافی به حساب سینما بازگردند.

سینما خالی با صندلی قرمز و چراغ های زرد و پرده سفید

در حقیقت از ماه‌ها قبل سینماها با خرج کردن از خود، تبلیغات برای اکران فیلم «مولان» را شروع کرده بودند و اکنون ناگهان می‌فهمند که اصلا شانس بازپس‌گیری آن مبالغ را ندارند. زیرا دیزنی می‌خواهد فیلم را خارج از سینماها و در دیزنی پلاس اکران کند. حرکتی که بسیاری از سینمادارها آن را «ویران‌گر و غم‌انگیز» خوانده‌اند.

رسانه‌هایی مانند ورج، ایندی‌وایر و فیلم استوریز در گزارش‌هایی شبیه به هم گفته‌اند که در اواخر ماه اوت و اوایل ماه سپتامبر، ۲ فیلم سینمایی پرخرج اکران می‌شوند؛ یک فیلم اقتباسی و بازسازی‌شده از روی یک انیمیشن کلاسیک و یک فیلم اکشن اورجینال که از فیلم‌های رمانتیک کمدی هم جلوه‌های ویژه‌ی کامپیوتری کمتری دارد. یک فیلم که در سینماها اکران می‌شود و یک فیلم در اکثر نقاط دنیا، سراغ اکران گران‌قیمت خانگی رفته است. نکته‌ی اصلی اما چیزی نیست غیر از آن که استودیوها با دقت مشغول بررسی عملکرد این دو فیلم سینمایی خواهند شد. یکی از مسئولان انجمن سینمادارها هم جمله‌ی جالبی در این رابطه مطرح کرد: «بسیاری از استودیوها آرزوی موفقیت بیشتر «مولان» را دارند تا کسب ۱۰۰ درصد سود اکران را جشن بگیرند و از آن سو سینماها و چندین و چند کارگردان فقط Tenet را به‌عنوان آخرین کورسوی امید می‌شناسند».

صندلی های قرمز خالی سالن سینما

جرارد لموین، مدیر سینماهای Cinepal که ویدیویی از تخریب بنر بزرگ «مولان» توسط او در شبکه‌های اجتماعی پخش شده است، شرایط خود و همکاران را این‌گونه توصیف می‌کند: «ما ماه‌ها برای تبلیغ فیلم Mulan هزینه کردیم و به همه وعده‌ی بازگشایی سینماها به کمک آن را دادیم. وقتی خبر رفتن فیلم به دیزنی پلاس اعلام شد، ما به سختی شکستیم و زمین خوردیم. ما تمام پول خود را به این امید خرج می‌کنیم که بتوانیم در این دوران عجیب که تنها می‌توان بلیط‌های اندکی را به فروش رساند، به موقع سینماها را باز کنیم. ولی می‌دانید در سخت‌ترین روزها به یکدیگر چه می‌گفتیم؟ می‌گفتیم به‌زودی با فیلم‌های بزرگ مشغول بازگشایی می‌شویم و فشار مالی قرارگرفته روی خانواده‌های خود را کاهش می‌دهیم.

حالا باید پیام بدی را به مردم بفرستیم. باید به آن‌ها بگوییم فیلمی که انتظار تماشای آن روی پرده‌های بزرگ سینما را می‌کشیدید، دیگر اکران نمی‌شود و می‌توانید با هزینه‌ی زیاد آن را در خانه و نمایشگرهای عادی ببینید».

زندگی خود را وقف نمایش فیلم‌های سینمایی و عشق ورزیدن به آن‌ها کردیم و راستش را بخواهید، نمی‌خواهیم بمیریم. - مدیر سینما Cinépal فرانسه

پس از آن که فیلم‌های متفاوت یکی پس از دیگری تأخیر خوردند، «مولان» که هر بار زمان اکران خود را چند روز بعد از تاریخ اکران «تنت» می‌گذاشت، کنار همین اثر ۲۲۵ میلیون دلاری کریستوفر نولان تبدیل به آخرین امید سینماها شده بود. سینماهای زیادی باور کردند که دو فیلم Mulan و Tenet به اندازه‌ی کافی مردم را به سنیماها می‌آورند و به گذشتن از وضعیت سخت فعلی کمک می‌کنند. ولی اکنون اوضاع عوض شده است. حالا از اواخر ماه اوت تا اواخر ماه سپتامبر فقط یک فیلم بزرگ جدید به سینماها می‌آید؛ پرخرج‌ترین فیلم اورجینال ۱۱ سال اخیر. رئیس Cinépal صحبت‌های خود را با جملاتی تلخ جمع‌بندی کرده است:

آیا فیلم Tenet به‌تنهایی برای نجات ما کافی خواهد بود؟ نمی‌دانم. احتمالا کافی نباشد. من و همکارانم از کریستوفر نولان و تک‌تک افراد حاضر در استودیو برادران وارنر تشکر می‌کنیم. امیدوارم استودیوها بفهمند که اگر همچنان به لغو اکران سینمایی فیلم‌ها، عقب انداختن بیش از اندازه‌ی تاریخ اکران آن‌ها یا پخش آنلاین هر اثر بزرگ ادامه بدهند، دیگر ما نمی‌توانیم با آن‌ها همکاری کنیم. اشتباه نکنید. مسئله این نیست که ما عصبانی می‌شویم و به همکاری ادامه نمی‌دهیم.

مسئله این است که اگر آن‌ها برخلاف فیلم «تنت» همچنان به بی‌توجهی به سینماها ادامه دهند، وقتی که ویروس کرونا/کووید 19 رفت، دیگر بسیاری از سینماها برای همیشه ورشکست و تعطیل شده‌اند.

منبع IndieWire

اسپویل
برای نوشتن متن دارای اسپویل، دکمه را بفشارید و متن مورد نظر را بین (* و *) بنویسید
کاراکتر باقی مانده