در میان تجربه بازیهای ویدیویی، بارها شده که سازندگان ناگهان ما را از دنیای واقعی جدا کرده و به میان کابوس و توهمی دیوانهوار پرتاب کرده باشند. برای این تغییر وضعیت هم همیشه دلایل متنوعی وجود داشته است. گاهی مانند آنچه در بازی بتمن: آرکام اسایلم (Batman: Arkham Asylum) تجربه کردیم، این فرورفتن در توهم ناشی از انتشار گازی سمی در اطرافمان بوده است و گاهی هم مانند بازی فارکرای (Far Cry)، خود به دست خود و با اختیار قدم در دنیای وهم و خیال گذاشتهایم.
البته دراینمیان بودهاند کسانی که دید عمیقتری به خواب و رویا و توهم و جنون داشته باشند. سم لیک (Sam Lake) یکی از بازیسازان و نویسندگانی است که اهمیت ویژهای برای رویا قائل است و همیشه هم سعی کرده در بازیهایش، بخشی از صحبت و پیام خود را از این طریق به مخاطب انتقال دهد. در دنیای مکسپین (Max Payne)، همهچیز به صورتی کاملاً رئال و ملموس اتفاق میوفتد، به همین دلیل شاید نتوان بهراحتی به عمق درگیریها و آشفتگیهای ذهن کاراکتر اصلی پی برد. به این ترتیب سم لیک با جدا کردن موقتی ما از دنیای بازی و سرگردان کردنمان در کابوسی دیوانهوار، سعی میکند کمی با جزئیات آنچه که مثل خوره به جان مکسپین افتاده است و او را آزار میدهد، بهتر و بیشتر آشنا کند. در دنیای آلن ویک (Alan Wake) اما بحث کاملاً متفاوت است. سم لیک نگاهی لینچگونه به دنیای آلن ویک دارد؛ دنیای که تشخیص مرز میان رویا و واقعیتش به هیچوجه کار سادهای نخواهد بود. دراینمیان اما مانند همیشه، بازیهای ترسناک سهم ویژهای داشتهاند. مجموعه بازیهای سایلنت هیل (Silent Hill) بهطور تمام و کمال در دنیایی آشفته، ترسناک و متوهم در جریان است که در هیچ بخشی از آن نمیتوانید حتی لحظهای خود را آزاد و رها احساس کنید.
در تاپ فایو این هفته اما که اولینبار در قسمت پنجاه و پنجم برنامه لودینگ پخش شد، باری دیگر سری به دنیای ویدیو گیم زدیم و برایتان پنج مورد از نابترین و زیباترین تصویرسازیهای رویا و توهم را انتخاب کردیم. پس این شما و این هم تاپ فایو توهمی زومجی.