نقد فیلم Now You See Me: Now You Don’t | شعبده‌بازانی که دیگر حقه ندارند!

مجموعه فیلم‌های اکنون مرا می‌بینی از آن دسته فیلم‌هایی هستند که با گذر زمان محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند. فیلم Now You See Me همچنان یکی از کارهای با کیفیتی است که می‌توان تماشا آن را کاملا پیشنهاد داد و قسمت دوم شاید هرگز به سطح کیفی قسمت اول نرسید، اما همچنان قسمتی سرگرم کننده و با ارزش تماشا بوده است. اکنون نوبت به فیلم Now You See Me 3 رسیده است تا نه تنها باعث بازگشت این فرنچایز شود، بلکه زمینه‌ای برای ادامه دادن این مجموعه در آینده ایجاد کند و دوباره شاهد فاصله طولانی بین قسمت دوم و سوم نباشیم.

در فیلم Now You See Me: Now You Don’t از فیلم های 2025 چهار شعبده‌باز حرفه‌ای ملقب به Four Horseman دوباره متحد می‌شوند تا سه شعبده‌باز ماهر را برای یک سرقت پرمخاطره که شامل سرقت بزرگترین الماس ملکه جهان از یک سندیکای جنایی قدرتمند خانوادگی است، استخدام کنند. اما سوال اصلی این است که چقدر ایده فیلم اکنون مرا می‌بینی: اکنون دیگر نمی‌بینی با بازگشت تمامی شخصیت‌های اصلی دو قسمت اول و اضافه کردن شخصیت‌های تازه جواب داده است. پاسخ آن می‌تواند حتی امیدوارترین طرفداران مجموعه را هم ناامید کند.

فیلم Now You See Me: Now You Don't از همان ابتدا به معرفی نسل جدید شعبده‌بازها می‌پردازد که تلاش می‌کنند نظر فور هورسمن و چشم را به خود جلب کنند. از همان ابتدا می‌توان مشکلاتی را مشاهده کرد. نکته اول روند کند و خسته کننده فیلم است. روبن فلیشر همیشه به این موضوع شهرت دارد که حتی اگر فیلم خوبی نسازد، اما فیلم پاپ کورنی و سرگرم کننده‌ای تقدیم تماشاگر می‌کند. بااین‌حال اینجا روند کندی را شاهد هستیم تا شخصیت‌های گروه کم کم دور هم جمع شوند و شاهد اتحاد دوباره آن‌ها برای رسوایی شخصیت رزمند پایک را شاهد باشیم.

اما به قسمت دوم بازگردیم ما شاهد عدم بازگشت آیلا فیشر بودیم و لیزی کاپلان جای او را گرفت که انصافا از نکات مثبت قسمت دوم بوده است و دلیل آن هم ارائه یک شخصیت کاملا جدید و متفاوت بوده تا اینکه شخصیت‌های قسمت قبلی را تکرار کند. اما اینجا با اینکه تلاش شده است شخصیت‌های تازه‌ای معرفی شوند، در عمل می‌بینیم صرفا به نسخه تکراری و خسته‌کننده‌ شخصیت‌های تبدیل شده‌اند که قرار نیست جذابیتی به این قسمت اضافه کنند. مشکل دقیقا از جایی آغاز می‌شود که کل داستان این قسمت روی ۳ شخصیت تازه ایجاد شده است.

هدف اصلی به‌نظر می‌رسد این بوده است که درنهایت نسل جدیدی از شعبده‌بازها جایگزین شخصیت‌های قدیمی شوند و درنهایت تصمیم گرفتند با ترکیبی از شخصیت‌های قدیم و جدید این قسمت را جلو ببرند و کم کم این جایگزینی رخ دهد. اما همین ایده با شکست مواجه شده است و شاید بهتر بود اگر چنین ایده‌ای وجود داشت، اصلا ۴-۵ شخصیت قدیمی بازنگردند و کل تمرکز فیلم روی گروه تازه باشد. آن‌ها با زمان بیشتر شاید می‌توانستند درخشش کافی داشته باشند و زیر سایه شخصیت‌های اصلی نروند و همچنین از شلوغی بیش از حد هم می‌توانستند جلوگیری کنند.

فیلم Now You See Me: Now You Don't با ورود شخصیت‌های اصلی روند بهتری می‌گیرد، اما مشکلات پابرجا هستند. به‌طور مثال معماها بیش از حد مصنوعی و غیر خلاقانه به‌نظر می‌رسند و هیچکس حتی شک نمی‌کند قضیه چیست و یک مشکلی وجود دارد. مشکل اینجا است که شخصیت‌های اصلی به طرز عجیبی کم هوش به تصویر کشیده شده‌اند تا شخصیت‌های تازه بتوانند خودی نشان دهند که تصمیم بسیار اشتباهی است. همین موضوع باعث می‌شود سرعت و هیجان فیلم بسیار کاسته شود، معماها بسیار سطحی و بی‌مزه باشند و درنهایت یک شخصیت منفی سطحی را داریم که قرار نیست به شکلی که دوست داریم رسوا شود.

اما سوال اصلی اینجا است چقدر تویست پایانی فیلم Now You See Me 3 شوکه کننده است؟ مشخصا این تویست مهم‌ترین بخش فیلم محسوب می‌شود که کل داستان روی آن بنا شده است. اما روند فیلم باعث کم اثر شدن نتیجه و رونمایی آن می‌شود و تاثیری را که دوست داریم داشته باشد، ندارد. درواقع نحوه ورود شخصیت لیزی کاپلان به فیلم برای من به مراتب جذابیت بیشری داشته است و حتی نحوه اجرای آن کیفیت به مراتب بهتری هم دارد.

درنهایت پایان‌بندی فیلم قرار نیست هیجان ما را برای ادامه فیلم افزایش دهد و بیشتر به این فکر می‌کنیم چرا آن‌ها اصلا به سراغ دنباله‌ای رفته‌اند که کسی منتظرش نبوده است. حتی بازیگران اصلی آن کیفیت همیشگی را به‌خاطر فیلمنامه شلوغ و ضعیف فیلم ندارند و شخصیت‌های جدید هم با شوخی‌های بی‌مزه و سطحی تعریف می‌شوند. روبن فلیشر شاید همیشه به این شهرت دارد که حتی اگر فیلم ضعیفی بسازد باز هم سرگرم کننده است، اینجا دقیقا نتوانسته است بخش دوم را ثابت کند و بازگشت او خبر خوبی برای مجموعه نبوده است.

فیلم Now You See Me: Now You Don't درنهایت آن دنباله‌ای نیست که نزدیک به یک دهه منتظرش بوده‌ایم و شاید بهتر بود هرگز ساخته نمی‌شد. فیلم با اضافه کردن شخصیت‌های جدید می‌خواهد آینده خود را تضمین کند، اما بیش از حد مثل آش شلم شوربا شلوغ شده است و بازیگران اصلی هم دیگر طراوت گذشته را ندارند. شوخی‌‌ها و معماهای فیلم سطحی و ضعیف هستند و برخلاف دو فیلم گذشته شاهد فیلمی کند و نسبتا خسته کننده هستیم. فیلم می‌توانست پایانی ارزشمند برای شعبده‌بازها باشد، اما به جاده خاکی می‌زند و ما را ناامید می‌کند.