بررسی بازی HellSlave II: Judgment of the Archon؛ زیبایی در سادگی است!

گاهی اوقات بازی‌های مستقل بدون اینکه سر و صدای زیادی به پا کنند، تجربه‌ای ارائه می‌دهند که از بسیاری از آثار پرهزینه ماندگارتر است. HellSlave II: Judgment of the Archon هم دقیقا یکی از همین بازی‌ها است؛ اثری که در نگاه اول شاید یک نقش‌آفرینی دوبعدی ساده با گرافیک قدیمی به نظر برسد، اما هرچه زمان بیشتری را در دنیای تاریک آن سپری کنید، بیشتر متوجه می‌شوید که سازندگان با دقت و وسواس زیادی روی طراحی سیستم‌های مختلف آن کار کرده‌اند. نتیجه، تجربه‌ای است که بیش از هر چیز با گیم‌پلی عمیق و مبارزات درگیرکننده‌اش شناخته می‌شود؛ هرچند در برخی بخش‌ها نیز فرصت‌های از دست‌رفته‌ای دارد که مانع از تبدیل شدن آن به یک اثر بی‌نقص می‌شوند. بازی فردا منتشر خواهد شد و در ادامه نگاهی به جزییات آن خواهیم داشت.

داستان HellSlave II: Judgment of the Archon در جهانی روایت می‌شود که هزاران سال جنگ میان شیاطین آن را تا مرز نابودی پیش برده است. ۶ ارباب اهریمنی که سال‌ها درگیر نبردی بی‌پایان بوده‌اند، چیزی جز ویرانی از خود به جا نگذاشته‌اند و حالا نیروهای آسمانی، موجودی به نام Archon of Judgment را برای پایان دادن به این هرج‌ومرج به جهان می‌فرستند؛ موجودی که قرار است آخرین داوری را انجام دهد و همه چیز را نابود کند. در این میان، بشریت تنها یک فرصت برای نجات خود دارد؛ نابودی شیاطین پیش از آنکه جهان برای همیشه از بین برود.

در نگاه اول، داستان بازی شاید بیش از حد آشنا به نظر برسد؛ نبرد میان نیروهای خیر و شر، دنیایی رو به نابودی و قهرمانی که باید سرنوشت همه چیز را تغییر دهد. بااین‌حال، هرچه بیشتر در بازی پیش می‌روید، مشخص می‌شود که سازندگان صرفا به همین کلیات بسنده نکرده‌اند. معرفی تدریجی شخصیت‌های جدید، روایت لایه‌لایه، پیچیدگی‌های داستانی و چند غافلگیری جذاب باعث می‌شوند روند دنبال کردن داستان تا پایان جذاب باقی بماند. اگر به آثار فانتزی تاریک علاقه داشته باشید، احتمال زیادی وجود دارد که روایت HellSlave II شما را تا انتها با خود همراه کند.

البته این کیفیت در بخش روایت، به ماموریت‌های بازی منتقل نشده است. ساختار مراحل در مجموع بسیار ساده طراحی شده و تقریبا تمام آن‌ها از یک الگوی مشخص پیروی می‌کنند؛ وارد منطقه‌ای جدید می‌شوید، دشمنان را از میان برمی‌دارید، چند گفت‌وگو را دنبال می‌کنید و سپس راهی منطقه بعدی می‌شوید. ماموریت‌های فرعی نیز تفاوت چندانی با این فرمول ندارند و بیشتر بهانه‌ای برای کسب تجربه، آیتم یا دنبال کردن داستان‌های فرعی هستند. این روند هرگز آزاردهنده نمی‌شود، اما نباید انتظار تنوع خاصی را از ماموریت‌ها داشته باشید.

اگر داستان یکی از نقاط قوت بازی باشد، بدون تردید گیم‌پلی مهم‌ترین برگ برنده HellSlave II محسوب می‌شود. سازندگان سیستمی برای پیشرفت شخصیت طراحی کرده‌اند که در عین سادگی اولیه، به مرور عمق بسیار زیادی پیدا می‌کند و دائما بازیکن را به فکر کردن درباره نحوه ساخت شخصیتش وا می‌دارد.

در ابتدای بازی، امکان ارتقای چهار ویژگی اصلی شخصیت را خواهید داشت، اما این تنها آغاز مسیر است. با پیشروی در داستان، قابلیت‌های فرعی جدید در دسترس قرار می‌گیرند و همینطور مهارت‌های شیطانی به مجموعه توانایی‌های شما اضافه می‌شوند؛ مهارت‌هایی که استفاده درست از آن‌ها در نبردها، گاهی تفاوت میان پیروزی و شکست را رقم می‌زند. همین روند باعث می‌شود مدام، ابزارهای تازه‌ای برای آزمایش در اختیار داشته باشید و همواره احساس کنید شخصیتتان در حال تکامل است.

در کنار سیستم شخصی‌سازی کاراکتر، سیستم لوت بازی نیز یکی از بهترین بخش‌های آن به شمار می‌رود. تقریبا از هر راهی می‌توان آیتم‌های جدید به دست آورد؛ از شکست دادن دشمنان گرفته تا جست‌وجوی محیط، باز کردن صندوق‌ها یا خرید از فروشندگان. نکته مهم این است که ارزش تجهیزات صرفا به سطح یا کمیاب بودن آن‌ها محدود نمی‌شود. هر سلاح یا زره ویژگی‌ها، مزایا و حتی معایب مخصوص به خود را دارد و بسته به سبک بازی شما، ممکن است یک آیتم با سطح پایین‌تر عملکرد بسیار بهتری نسبت به تجهیزات ظاهرا قدرتمندتر داشته باشد.

نبردهای HellSlave II به‌صورت نوبتی و براساس یک تایم‌لاین زمانی طراحی شده‌اند. هر اقدامی که انجام می‌دهید، از یک حمله ساده گرفته تا استفاده از مهارت‌های ویژه، مقدار مشخصی از این تایم‌لاین را اشغال می‌کند و ترتیب نوبت‌ها نیز براساس همین زمان‌بندی تغییر می‌کند. در نتیجه، تنها قدرت هر اکشن اهمیت ندارد؛ بلکه سرعت اجرای هر حرکت و تاثیر آن بر ترتیب نوبت‌ها نیز نقشی تعیین‌کننده در نتیجه مبارزه ایفا می‌کند.

این سیستم زمانی جذاب‌تر می‌شود که با تنوع بالای دشمنان ترکیب شود. تقریبا هر گروه از دشمنان مهارت‌ها، قابلیت‌ها و رفتارهای مخصوص خود را دارند و بسیاری از آن‌ها می‌توانند بازیکن را غافلگیر کنند. همین تنوع باعث شده است که مبارزه‌ها هیچ‌وقت حالت تکراری پیدا نکنند و حتی پس از ساعت‌ها بازی نیز همچنان مجبور باشید برای هر نبرد برنامه‌ریزی کنید.

نکته مثبت دیگر، میزان چالش بازی است. حتی روی درجه‌های سختی پایین‌تر هم HellSlave II اثری نیست که بتوان بدون فکر کردن از نبردهای آن عبور کرد. انتخاب هر مهارت، مدیریت منابع، زمان استفاده از قابلیت‌های شیطانی و حتی ترتیب حملات، همگی اهمیت دارند. بازی مدام بازیکن را وادار می‌کند شرایط میدان نبرد را ارزیابی کند و بهترین تصمیم ممکن را بگیرد. همین موضوع باعث شده است که مبارزه‌ها نه‌تنها تا پایان بازی جذاب باقی بمانند، بلکه هیچ‌گاه حس تکراری شدن یا بی‌اهمیت بودن پیدا نکنند؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از نقش‌آفرینی‌های مستقل کمتر دیده می‌شود.

در مقابل، موسیقی عملکردی قابل قبول دارد، اما هیچ‌گاه به اندازه سایر بخش‌های بازی درخشان ظاهر نمی‌شود. قطعات موسیقی وظیفه خود را در همراهی با فضای بازی انجام می‌دهند و ایراد خاصی به آن‌ها وارد نیست، اما در پایان تجربه نیز کمتر ملودی یا قطعه‌ای در ذهن بازیکن باقی می‌ماند. به همین دلیل، موسیقی را می‌توان بخشی راضی‌کننده اما نه‌چندان ماندگار دانست.

HellSlave II: Judgment of the Archon شاید از نظر ساختار ماموریت‌ها یا برخی بخش‌های ارائه محتوا نوآوری چشمگیری نداشته باشد، اما تقریبا در تمام زمینه‌هایی که برای یک نقش‌آفرینی اهمیت دارند، عملکردی فراتر از انتظار ارائه می‌دهد. روایت داستان به مرور جذاب‌تر می‌شود، سیستم پیشرفت شخصیت و لوت عمیق و حساب‌شده طراحی شده‌اند و مبارزات نوبتی آن نیز به لطف مکانیک‌های هوشمندانه و چالش مناسب، تا آخرین ساعت بازی جذابیت خود را حفظ می‌کنند. بازی نمونه‌ای موفق از یک تجربه مستقل است که با شناخت درست نقاط قوت خود، تجربه‌ای سرگرم‌کننده، عمیق، اعتیادآور و ارزشمند ارائه می‌دهد. اگر از طرفداران نقش‌آفرینی‌های فانتزی تاریک و مبارزات تاکتیکی هستید، HellSlave II: Judgment of the Archon یکی از آن بازی‌هایی است که به‌سادگی نباید از کنار آن عبور کنید.