بررسی بازی Dread Delusion؛ اثری برای عاشقان نوستالژی
برخی بازیهای مستقل را به معنی واقعی کلمه نباید از روی ظاهرشان قضاوت کرد؛ Dread Delusion یکی از همین آثار است که اگر در نگاه اول چند عکس یا ویدیو از روند گیمپلی آن ببینیم، حس خواهیم کرد که با اثری متعلق به ۲۰ سال پیش یا شاید هم بیشتر طرف هستیم. با این حال اگر جزو آن گیمرهایی باشید که چندان اهمیتی به ظاهر بازیها نمیدهند و به سراغ تجربه Dread Delusion بروید، این ساخته استودیو Lovely Hellplace میتواند تمام خاطرههای خوش بازیهای کلاسیک نقش آفرینی جهانباز مثل Morrowind را در خاطرتان زنده کند.
مثل خیلی از نسخههای کلاسیک الدر اسکرولز، در Dread Delusion هم همهچیز از یک سلول زندان آغاز میشود. شخصیت شما در بازی یک زندانی در بند گروه تفتیش عقاید است و اعضای این گروه، در اثر نبرد با دشمنان وضعیت اسفناکی دارند؛ آنقدر اسفناک که دست به دامن زندانی خودشان میشوند تا بتواند کمکی به آنها بکند و راهی برای غلبه بر دشمنان این گروه پیدا کند. از اینجا به بعد شخصیت بازی پا به جهانی میگذارد که درگیر یک نفرین وحشتناک است و همین موضوع سطح آن را برای زندگی انسانها بسیار ناامن کرده است؛ در نتیجه انسانها در قارههایی که بر فراز آسمان شناور هستند زندگی میکنند و شما باید با گشت و گذار در این جهان، راهی برای رسیدن خود شخصیت اصلی به سعادت و آزادی و همینطور غلبه بر مشکلات پیدا کنید.
Dread Delusion داستان خیلی پیچیده و عجیبی ندارد؛ در واقع در این زمینه هم میتوان مقایسهای با مجموعه الدر اسکرولز داشت. بازی بیشتر از اینکه بخواهد با روایتی سرراست و خطی گیمر را به دنبال کردن داستانش ترغیب کند، جهانی در مقیاس خودش عظیم با شخصیتهایی عجیب و غریب را سر راه شما میگذارد تا از دل تعامل با آنها داستان خودتان را بسازید و حس بودن در چنین دنیایی را بچشید. البته که انواع و اقسام ماموریتهای اصلی و فرعی سر راه شما قرار میگیرند و جریان اصلی داستان از دنبال کردن یک زن مرموز آغاز میشود که برای کشف راز آن، باید بین قارهها در حرکت باشید و معمولا برای رفتن به محیط جدید، نیاز به یک پاسپورت دارید که با انجام ماموریتهایی در جهان فعلی، آن را بهدست خواهید آورد.
با این حال اینکه چطور این ماموریتها را با چه ترتیبی و حتی به چه شکلی انجام دهید، تا حد زیادی به خود شما بستگی دارد. مثلا میتوانید خیلی وقتها راه خشونت را پیش بگیرید و اولین راهحلتان برای مشکلات سلاخی کردن موانع پیشرو باشد یا اینکه با استفاده از مهارتهایی، شخصیتهای دیگر را راضی کنید تا کاری را که میخواهید انجام دهند و از این طریق داستان را پیش ببرید.
قطعا اصلیترین جذابیت Dread Delusion، گشت و گذار در جهان بازی است. سازندهها برای طراحی این جهان، سراغ گرافیک رترو به سبک و سیاق آثار کلاسیک رفتهاند که خب ارتباط برقرار کردن با آن، تا حد زیادی به سلیقه مخاطب بستگی دارد. اگر شما از آن دست گیمرهایی باشید که فقط به تجربه بازیهایی با گرافیک کاملا بهروز و جزییات زیاد علاقه دارند، طبیعی است که Dread Delusion برای شما مناسب نخواهد بود ولی اگر طرفدار آثار رترو باشید، Dread Delusion را میتوان حتی زیبا هم دانست. تنوع خوب محیطهای بازی، انواع و اقسام شهرها و روستایی که هرکدام با سبک و سیاق منحصربهفردی طراحی شدهاند و حتی شخصیتهای عجیب و غریب بازی ظاهر جذابی برای این گروه از گیمرها خواهند داشت و نمیتوان ایراد خاصی از سبک طراحی بازی گرفت. البته هنوز هم برخی باگهای جزئی در بازی دیده میشوند و مثلا گاهی بالا رفتن از یک سکو یا مانع، میتواند دردسرساز باشد. موسیقی و افکتهای صوتی Dread Delusion هم کیفیت خوبی دارند و با سلیقه مناسبی انتخاب شدهاند.
جهان بازی نه در حد و اندازه الدر اسکرولزها که در حد یک تجربه مستقل آنقدر جذابیت دارد که از گشت و گذار در آن لذت ببرید. در واقع به شخصه در بخش زیادی از زمانی که صرف تجربه Dread Delusion کردم، صرفا بدون اینکه دنبال انجام دادن ماموریتها باشم، دوست داشتم ببینم که پشت رشتهای از کوهها یا در ورای یک پل معلق مرتفع چه چیزی انتظارم را میکشد و کنجکاویهای اینچنینی، معمولا به یک مکان مخفی و احتمال قفل با لوت منتهی میشوند یا دشمنانی در آنها انتظار مخاطب را میکشند. البته در کنار چنین جذابیتی، باید به این نکته هم اشاره کنم که سیستم لوت بازی میتوانست به مراتب بهتر هم باشد. برای مثال تقریبا در سه-چهار ساعت اول تجربه Dread Delusion و تا رسیدن به یک شهر بزرگتر، مجبور به استفاده از همان سلاح اول بازی بودم و آیتمهایی که از کشتن دشمنان یا گشتن در جهان بازی بهدست میآوردم، محدود به سکه، لاکپیک و نوشیدنیهای احیای سلامت یا مانا میشدند. قطعا سیستم لوت بازی میتوانست ارزش بیشتری به گشت و گذار گیمرها و کنجکاوی آنها قائل باشد.
در کنار مشکلی که راجع به لوت به آن اشاره شد، Dread Delusion در مجموع شروع کُندی دارد. چند ساعت اول شما در بازی بیشتر به یاد گرفتن اصول اولیه سپری میشود و خود بازی هم تلاش خاصی برای آموزش بهتر مکانیکهایش نمیکند. مثلا حتی برای بهدست آوردن یک نقشه هم باید خودتان دست به کار شوید و پس از تعامل با یک کاراکتر و دریافت یک دفترچه، به مناطق مختلف بازی بروید و با علامتگذاری جاهای مهم، بتوانید یک نقشه داشته باشید. این چالش شاید برای برخی افراد شیرین هم باشد، ولی نمیتوان منکر این موضوع شد که کمی برقراری ارتباط اولیه با بازی را سخت میکند.
Dread Delusion یک بازی نقش آفرینی است و با اینکه سیستم ارتقای کاراکتر محدودی دارد و همهچیز در چهار شاخه محدود میشود، ولی همین سیستم کارش را بهخوبی در بازی انجام میدهد. هرکدام از این چهار شاخه متناسب با ذهنیتی هستند که شما میخواهید بازی را از طریق آن پیش ببرید؛ مثلا یکی از مهارتها، قدرت شما در نبردها را افزایش میدهد و مهارت دیگر باعث میشود تا در مخفیکاری و باز کردن قفلها ماهرتر شوید. برای کسب امتیاز تجربه هم باید سراغ انجام ماموریتها یا پیدا کردن آیتمهایی به شکل یک جمجمه بروید که تعداد مشخصی از آنها یک امتیاز مهارت در پی خواهد داشت.
سیستم مبارزههای بازی هم طراحی ساده ولی کارآمدی دارد و در زدن ضربههای معمولی و سنگین و دفاع در برابر ضربههای دشمن خلاصه میشود. با این حال دشمنان بازی تنوع مناسبی دارند و از انواع و اقسام دشمنانی با ظاهر انسانی گرفته تا موجودات عجیب و غریب در بین آنها دیده میشود و هر از گاهی باید سراغ نبرد با دشمنان قویتر و قدرتمندتر هم بروید. همچنین جادو هم نقش پررنگی در بازی دارد و به مرور زمان به جادوهای مختلفی بهدست خواهید آورد که هیجان بیشتری به سیستم نبرد بازی میدهند و آن را عمیقتر میکنند. پس از رسیدن به اولین شهر بزرگ، میتوانید سلاحها و زرههای جدیدی هم بخرید و حتی آنها را با پیدا کردن منابع، ارتقا بدهید.
بهطور کلی، Dread Delusion از آن دست بازیهایی است که برای قشر خاصی از گیمرها طراحی شدهاند؛ عاشقان بازیهای رترو که همیشه از غرق شدن در تجربههایی که یادآور خاطرات خوش آنها از بازیهای قدیمی محبوبشان هستند، لذت میبرند. اگر شما هم از افرادی باشید که ساعتهای طولانی آثاری مثل Morrowind را تجربه کردهاند، قطعا از Dread Delusion هم لذت خواهید برد و گشت و گذار در جهان وسیع این اثر و همینطور حل کردن چالشها و مسائل بازی به سبک و سیاقی که خودتان ترجیح میدهید، هیجان زیادی در پی خواهد داشت.
بررسی بازی روی کامپیوتر و با کد ارسالی ناشر بازی صورت گرفته است.
Dread Delusion
نقاط قوت
- جهان گسترده که گشت و گذار در آن لذتبخش است
- تنوع خوب ماموریتهای اصلی و فرعی
- سیستم ساده ولی کارآمد نبردها با تلفیق سلاح و جادو
- طراحی هنری خوب به سبک رترو و با تنوع مناسب محیطها
- آزادیعمل مناسب برای انتخاب نحوه پیشروی در بازی
نقاط ضعف
- سیستم لوت نسبتا محدود
- شروع کُند و کمی حوصلهسربر بازی
- برخی باگها در عبور از موانع