// سه شنبه, ۳۰ دی ۹۹ ساعت ۱۷:۰۲

از یک انیمه‌ی خاص و نسبتا قدیمی و یک درام احساسی دل‌گرم‌کننده با بازی بن افلک تا دو فیلم از سینمای آسیای شرقی در چند سال اخیر که می‌توانیم در معناسرایی‌های آن‌ها غرق شویم.

انیمه ژاپنی عجیب و فیلم عجیب‌تر متعلق به کشور کره جنوبی؛ ترکیبی مناسب برای آن‌هایی که موقع دیدن فیلم‌های مختلف به‌دنبال لحظات بسیار ناآشنا هستند و می‌خواهند ساعت‌ها به مفاهیم پیچیده‌ی دست‌وپا زده در تصاویر پرجزئیات و جملات عمیق بیاندیشند. در آن سو هم یک فیلم کمدی هالیوودی دل‌چسب و یک اثر فانتزی از کره جنوبی را داریم که حس‌وحال ما را بهتر می‌کنند و به اشکالی کاملا متفاوت، به‌دنبال درگیر ساختن احساسات لحظه‌ای متفاوت و غالبا شیرین تماشاگر هستند. اینکه شما طی روزهای آتی حوصله‌ی کدام یک را دارید و چگونه به آغوش هنر هفتم می‌روید، به خودتان بازمی‌گردد. ولی زومجی در آخر هفته چه فیلمی ببینیم ۱۷۶ سعی داشت که حتی به قیمت چیدن آثاری با عقاید کاملا متضاد درکنار هم، اهمیت محترم شمردن چند سلیقه‌ی سینمایی محترم را به یاد داشته باشد و به هر کس اثری کمتر دیده‌شده اما لایق تماشا با دلایل خود را معرفی کند.

انیمه Robot Carnival و چرخ دنده های عظیم در جهانی تهدیدشده توسط ربات ها

(Robot Carnival (1987

۹ قصه، ۹ کارگردان و یک اثر که چه از لحاظ تصویری و چه در لحن داستان‌گویی، بارها متفاوت با قبل به نظر می‌رسد. انیمه Robot Carnival که کاتسوهیرو اوتومو، خالق افسانه‌ی آکیرا هم یکی از سازندگان آن بوده است، با یک ایده‌ی کلی به چندین و چند هنرمند اجازه‌ی قصه‌گویی معنی‌دار در بسترهای متفاوت را داد. به‌گونه‌ای که شاید نزدیک‌ترین مثال به این فیلم آنتولوژی برای مخاطب امروز را بتوان سریال Love Death + Robots دانست که آن هم به‌نوعی از داستان‌های کوتاه گوناگون تشکیل شده بود. هرچند ارتباط قصه‌های انیمه Robot Carnival با یکدیگر معنادارتر است و واقعا به شکل غیرمستقیم یک تصویر بزرگ و کلی را سر و شکل می‌بخشد.

قصه‌گویی انیمه Robot Carnival با مواجهه‌ی یک پسر با پوستری عجیب در بیابان آغاز می‌شود؛ پوستری که می‌گوید کارناوال ربات‌ها به‌زودی از راه می‌رسد! او می‌خواهد مردم را فراری دهد ولی به نظر آید که وقتی هیچ راهی برای گریختن از دست آن‌ها وجود ندارد. حالا اینکه آمدن ربات‌ها چه قصه‌هایی را می‌سازد و چه اتفاقات خنده‌آور یا غم‌انگیزی را رغم می‌زند، موردی است که خود تماشاگر باید با دیدن انیمه Robot Carnival به آن پی ببرد. پس اگر اهل دیدن آثار آزمایش‌گرایانه و عجیب هستید، این محصول ۹۰ دقیقه‌ای را به تماشا بنشینید و صد البته سکانس بعد از تیتراژ پایانی انیمه Robot Carnival را هم از دست ندهید.

بن افلک مشغول صحبت با دو کودک در فیلم Jersey Girl

(Jersey Girl (2004

یک فیلم عاشقانه و درامدی (کمدی-درام) دوست‌داشتنی که حال مخاطب را خوب می‌کند، شاید باعث چکیدن چند قطره اشک از چشمان برخی بینندگان شود و صدای خنده‌ی بعضی دیگر را نیز بلند کند. فیلم Jersey Girl کوین اسمیت که از بازی عالی بن افلک هم بهره می‌برد، فیلم‌نامه‌نویسی درخشانی ندارد و در بعضی لحظات پرشده از اتفاقات و تصمیمات ناگهانی است. همچنین تفاوت قابل‌توجه اثر با برخی از آثار متفاوت و جسورانه‌ی اسمیت هم باعث شد که نمرات قابل توجهی را دریافت نکند. ولی اکنون به دور از همه‌ی آن هیاهو می‌شود فیلم Jersey Girl را دید و از آن لذت برد.

قصه درباره‌ی پدری است که ناگهان باید با وظیفه‌ای سخت و مهم در زندگی یعنی بزرگ کردن فرزند خود بربیاید. این وسط فارغ از افتتاحیه‌ی فیلم که واقعا برای فیلم‌های این سبک با درجه‌ی سنی PG-13 افتتاحیه‌ی غیرمنتظره و دردناکی داشت، سایر بخش‌های اثر را دقایقی دل‌چسب تشکیل می‌دهند که در آن‌ها با تلاش انسان‌های بزرگ‌سال و کودکان برای یافتن شادی و آرامش در زندگی روبه‌رو هستیم.

از موقعیت‌هایی که در آن‌ها والدین باید فرزندان خود را به چالش بکشند یا این اتفاق به شکل برعکس رخ می‌دهد تا وقتی که همه‌ی آدم‌ها شانس پشت سر گذاشتن گذشته و گام زدن به سمت روزهای بهتر را می‌یابند، فیلم Jersey Girl برای خیلی‌ها حال‌خوب‌کن به نظر می‌رسد؛ مخصوصا به خاطر دیالوگ‌های جالبی که اکثر آن‌ها حتی هنوز برای اکثر فیلم‌های این‌گونه ظاهرا بیش از حد بزرگ‌سالانه محسوب می‌شوند.

تصویر آبی رنگ فیلم Burning با محوریت دویدن در طول مسیر بلند

(Burning (2018

از دست ندهید

لی چانگ-دونگ ۶۶ساله با اینکه تا امروز فقط ۶ فیلم ساخته است، طرفداران خود را دارد. زیرا آثار او همان‌قدر که می‌توانند برای خیلی‌ها خسته‌کننده و بسیار آرام‌سوز به نظر برسند، در نگاه مخاطبان هدف خود جذاب، پرشده از تعلیق، دارای تصاویر معنی‌دار و دیالوگ‌های پرشده از توصیف و استعاره اما شنیدنی هستند. فیلم Burning، جدیدترین اثر وی تا به امروز نیز با اقتباس از داستان کوتاه «انبارسوزان» در کتاب The Elephant Vanishes به قلم هاروکی موراکامی، نویسنده‌ی بزرگ ژاپنی خلق شد. در داستان Barn Burning موراکامی راجع به زنی می‌خوانیم که پس از قطع رابطه‌ی خود با یک مرد متاهل و رفتن به کشوری دیگر، بالاخره بعد از سه ماه مجددا به ژاپن بازمی‌گردد. او حالا یک مرد جدید را به‌عنوان همراه دارد و از مرد مورد علاقه‌ی سابق خود می‌خواهد که هر دوی آن‌ها را برای یک مهمانی بپذیرد؛ در زمانی‌که زن خانه برای مدتی از آن مکان دور شده است.

فیلم Burning ستایش منتقدان را دریافت کرد، ولی به هیچ عنوان در حد و اندازه‌ی فیلم Parasite توانایی جلب توجه انواع‌واقسام بینندگان را ندارد و باید با دقت راجع به تماشا یا عدم تماشای آن تصمیم‌گیری کرد

وقتی زن در خانه‌ی مرد به خواب فرو می‌رود، مرد جدیدا همراه‌شده با او به مرد صاحب‌خانه می‌گوید که همیشه یک نیاز ویژه و درونی داشته است که باعث می‌شود هر دو ماه یک بار مجبور به سوزاندن یک انبار باشد. وقتی زن و مرد از خانه‌ی مرد صاحب‌خانه می‌روند، او نمی‌تواند فکر سوزانده شدن انبارها را از ذهن خود پاک کند. پس تمام انبارهای آماده‌ی سوختن در منطقه را می‌یابد و هر روز کشیک می‌دهد تا لحظه‌ی سوزانده شدن آن‌ها توسط مرد جدیدا همراه‌شده با زن را ببیند.

نمی‌خواهم ادامه‌ی قصه را در این‌جا به زبان بیاورم. ولی مطمئن باشید که خواندن آن تا انتها مو به تن انسان سخ می‌کند و مثل ایده‌ی شش بار سوزاندن انبار در طول یک سال، از ذهن و تفکرات بیرون نمی‌رود. حالا تصور کنید که اقتباس عجیب فیلم‌سازی همچون لی چانگ-دونگ از این قصه تا چه حد می‌تواند همزمان تکان‌دهنده و میخکوب‌کننده از آب دربیاید. زومجی فیلم Burning را در مقام یکی از «بهترین فیلم های کره‌ای که باید تماشا کنید» ستوده است.

در حاشیه باید گفت برخی از طرفداران لی چانگ-دونگ پس از موفقیت‌های بسیار عظیم‌تر فیلم Parasite بارها به آن اثر جدید بونگ جون-هو انتقاد داشتند و گفتند که فیلم Burning باید یک سال قبل از فیلم Parasite این میزان از فروش و جوایز را دریافت می‌کرد. چرا که به عقیده‌ی آن‌ها اثری عمیق‌تر و به مراتب مهم‌تر از فیلم انگل است. از آن سو هم طرفداران سرسخت بونگ جون-هو بعضا نمرات قابل‌توجه فیلم Burning را صرفا مرتبط با پیام‌های سیاسی اثر و مخصوصا یکی از سکانس‌های آن می‌دانند. شاید به تلخی مثل مردی که نمی‌تواند از سوزاندن انبارها دست بکشد، مخاطب امروز هنر هفتم هم نمی‌تواند بدون حمله به آثار دیگر، محصول مورد علاقه‌ی خود را به باد ستایش بگیرد.

تماس تلفن مقابل دریا با حضور دو مرد در فیلم Will You Be There

(Will You Be There? (2016

این گذشته‌ی تو است، اما برای من حکم آینده را دارد. من راجع به آینده‌ی خود تصمیم‌گیری می‌کنم - سو هیون، فیلم Will You Be There

یک فیلم فانتزی و درام خواستنی که به نام فیلم Dangshin Geogi Iteojoorraeyo هم شناخته می‌شود و برخلاف Burning واقعا نگاه مثبت و امیدبخشی به زندگی دارد. فیلم Will You Be There یک جراح را به تصویر می‌کشد که باتوجه‌به رنج بردن از بیماری شدید، زمان زیادی در دنیا ندارد و به‌زودی باید به استقبال مرگ برود. ولی با تمام وجود می‌خواهد که پیش از مرگ، دختر مورد علاقه‌ی خود را یک مرتبه‌ی دیگر ببیند؛ دختری که سه دهه‌ی قبل و به خاطر یک تصادف از دنیا رفت.

ناگهان یک ملاقات کلیدی بین دو مرد پیر و جوان اتفاق می‌افتد و جراح می‌فهمد با قرص‌هایی که به او اجازه‌ی سفر در زمان به سمت گذشته را می‌دهند، شاید شانسی برای ملاقات با آن دختر مهم را به چنگ بیاورد! فیلم رمانتیک Will You Be There در طول مدت‌زمانی حدودا ۱۱۰ دقیقه‌ای، من و شما را با قصه‌ای همراه می‌کند که فانتزی برای آن فقط وسیله‌ای است که فرصت خلق لحظات احساسی معرکه را به فیلم‌ساز می‌دهد. هدف اصلی هم این است که تماشاگر از خود راجع به مهم‌ترین لحظات زندگی بپرسد؛ راجع به زمان‌هایی که باید جملات بهتری را به زبان می‌آورد و رفتار انسانی‌تری را به نمایش می‌گذاشت.

هرچند در آخر فیلم ?Will You Be There راجع به آینده، سفر در زمان یا حتی تمرکز فکری طولاتی‌مدت روی اشتباهات و ضعف‌های گذشته نیست. بلکه انسان را غیرمستقیم و زیبا و به جلوگیری از به وجود آمدن چنین ثانیه‌هایی دعوت می‌کند؛ تا هر روز تمام تلاش خود را به خرج بدهیم و با جدیت از تولد دقایقی که در آینده آرزوی اصلاح آن‌ها را داریم، جلوگیری به عمل بیاوریم.


منبع زومجی

اسپویل
برای نوشتن متن دارای اسپویل، دکمه را بفشارید و متن مورد نظر را بین (* و *) بنویسید
کاراکتر باقی مانده