سازندگان بازی Tomb Raider: Legacy of Atlantis اعلام کردند صحنههای احساسی نسخه اصلی در بازسازی دستنخورده باقی میمانند.
سازندگان بازی Tomb Raider: Legacy of Atlantis رویکرد خود را در بازسازی نسخه کلاسیک سال ۱۹۹۶ اعلام کردند. تیم توسعه قصد دارد به جای وفاداری کامل و بازسازی یکبهیک، راه آثاری مثل Resident Evil و Final Fantasy 7 را دنبال کند و با تکیه بر جهان و داستان نسخه نخست، تجربهای متمایز ارائه دهد.
بهگزارش گیمزرادار، افزودن مکانیکهای مدرن مانند سیستم ساختوساز و درخت مهارت انتقادهایی را به همراه داشته است. با این حال تیم تولید باور دارد هسته اصلی اثر را به درستی حفظ میکند و لحظات احساسی بازی تغییر نخواهند کرد.
میخال کوک، مدیر خلاقیت استودیوی Flying Wild Hog، در مصاحبه با نشریه Edge گفت:
«تصور کنید تازه اولین نسخه Tomb Raider را تمام کردهاید، سپس چشمان خود را میبندید و جریان بازی را در ذهن مرور میکنید. مغز شما مواردی را به یاد میآورد که بیشترین احساسات را در شما برانگیختهاند. همین لحظات، مکانها، چشماندازها و اشیایی که در خاطرهتان ثبت شدهاند، مواردی به شمار میروند که در بازسازی باید تقریبا دستنخورده باقی بمانند.»
تلاش برای رسیدن به واقعگرایی مدرن، توجیه منطقی برخی المانهای قدیمی را دشوار ساخته است. جف آدامز، مدیر بخش تجربه کاربر در کریستال داینامیکس، درباره چالشهای موجود پیرامون تطبیق عناصر کلاسیک با فناوریهای امروزی گفت:
«وقتی سطح واقعگرایی را بالا میبریم، توجیه برخی موارد نسخه اصلی واقعا دشوار میشود؛ برای مثال پیدا کردن یک بسته سلامتی درون مقبرهای که ۱۰ هزار سال بسته مانده بود، در جهانی که با سلاح گرم به دایناسورها شلیک میکنید، چندان منطقی به نظر نمیرسد.»
به نظر شما افزایش واقعگرایی به جذابیت بازسازی بازیهای کلاسیک کمک میکند یا به حس نوستالژیک آنها ضربه میزند؟