یک بازیکن حرفه‌ای با نام مستعار SuperBrine توانست با بستن چشم‌بند خواب روی چشمان خود و بدون نگاه کردن به نمایشگر، از رتبه‌ی Beginner به بالاترین سطح رقابتی بازی یعنی God of Destruction دست یابد. این بازیکن با استفاده از شخصیت Alisa و طی هفت پخش زنده اینترنتی، این مسیر دشوار را به پایان رساند.
به‌گزارش ign.com، پخش زنده نهایی این چالش بازتاب بسیار گسترده‌ای میان جامعه‌ی بازیکنان آثار مبارزه‌ای پیدا کرد. این دستاورد ضمن نمایش تسلط خیره‌کننده‌ی این بازیکن، مباحثاتی را پیرامون طراحی صوتی بازی و میزان دشواری کنترل شخصیت انتخابی برانگیخت.
SuperBrine درباره‌ی انگیزه و هدف اصلی خود از این اقدام توضیحاتی ارائه داد:
«هدف اصلی من پذیرفتن چالشی بود که بیشتر مردم ناممکن می‌دانند و می‌خواستم ثابت کنم که توانایی انجام آن را دارم. مایل هستم شفاف‌سازی کنم که هدفم انتقاد از بازی یا نشان دادن نقص در طراحی آن نبوده است. در واقع ماجرا دقیقا برعکس است. من عمیقا عاشق این بازی هستم و از جابه‌جا کردن مرزهای توانایی شخصی خود از طریق چنین چالش‌های سختی لذت می‌برم. به این مسیر بسیار علاقه‌مندم و از آنجا که برنامه‌ی بلندمدت من حضور حرفه‌ای در مسابقات است، این اقدامات مسیر شغلی مرا تقویت می‌کند.»
چالش مذکور فشارهای جسمی و روانی قابل‌توجهی برای این بازیکن به همراه داشت. بسته ماندن طولانی‌مدت پلک‌ها زیر پارچه‌ی ضخیم باعث سوزش چشم‌ها شد و تمرکز پیوسته روی کوچک‌ترین جزئیات صدا، خستگی ذهنی شدیدی ایجاد کرد:
«فشار فیزیکی واقعا غافلگیرکننده بود. از نظر ذهنی نیز این کار نیازمند صبری فوق‌العاده بود و بدون آن، به پایان رساندن این مسیر اصلا ممکن نمی‌شد.»
رسیدن به پیروزی در سطوح بالای رقابتی نیازمند درک دقیق الگوهای رفتاری حریفان و تشخیص فوری موقعیت‌ها از طریق صدا بود. تشخیص نوع ضربه، وضعیت دفاع و برخورد به دیوارها صرفا با تکیه بر شنوایی انجام می‌شد:
«همه‌چیز به حجم عظیمی از تجربه پایه برمی‌گردد. بازی با حساب‌های کاربری مختلف در طول زمان باعث شد شناخت دقیقی از سطح دانش بازیکنان در رتبه‌های مختلف به دست آورم. به همین دلیل دقیقا می‌دانستم کدام ترکیب‌ها و الگوها پاسخ می‌دهند و کدام بی‌اثر هستند. علاوه بر آن، شنوایی دقیق نقشی حیاتی دارد. باید بتوانید با شنیدن صداها فورا تشخیص دهید که آیا ضربه باعث کوبیده شدن به دیوار شد یا خیر، ضربه وارد شد یا دفاع شد و آیا ضدحمله صورت گرفت یا یک ضربه معمولی بود. در نهایت همه‌چیز به دقت در نشانه‌های صوتی و شناخت نوع حریفی که مقابل شماست وابسته است.»
برخی منتقدان معتقد بودند این دستاورد به دلیل آسانی بیش‌ازحد بازی یا قدرت بالای شخصیت انتخابی رقم خورد، اما این بازیکن تأکید کرد موفقیت بدون ساعت‌ها تمرین و شناخت عمیق مکانیزم‌ها رخ نمی‌داد:
«مردم در بیان دیدگاه‌های خود آزاد هستند. همیشه نظرات مثبت و منفی وجود دارد و من به آن‌ها احترام می‌گذارم. اما تبدیل این موضوع به انتقاد از Tekken 8 کمکی به آینده‌ی بازی نخواهد کرد. نمی‌توان صرفا با انتخاب یک شخصیت خاص و امید بستن به بخت، با چشمان بسته به بالاترین رتبه رسید. این کار نیازمند هزاران ساعت دانش بازی، شناخت رقیبان و سطح آگاهی آن‌ها و اتکای کامل به نشانه‌های صوتی است. اگر موضوع به یک نقص در بازی یا یک شخصیت آسان مربوط می‌شد، پیش از این شخص دیگری آن را انجام داده بود.»
پیش از این نیز بازیکنانی با تکیه بر ویژگی‌های دسترس‌پذیری آثار مبارزه‌ای شگفتی‌ساز شده بودند؛ از جمله Sven که در بازی Street Fighter 6 با وجود نابینایی کامل توانست با اتکا به نشانه‌های صوتی به پیروزی‌های بزرگ در مسابقات جهانی دست یابد.
به نظر شما تکیه بر نشانه‌های صوتی تا چه اندازه می‌تواند جایگزین بینایی در بازی‌های ویدیویی رقابتی شود؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.