هیدکی کامیا، از چهرههای ماندگار صنعت بازیسازی و خالق آثاری چون بایونتا، دویل می کرای و اوکام و کارگردان رزیدنت ایول ۲ اصلی، در تازهترین اظهارنظر خود اعلام کرد که نگرانی چندانی بابت حذف نسخههای فیزیکی بازیها ندارد. او در عوض، مسئولیتپذیری مالکان آثار برای در دسترس نگهداشتن بازیها را موضوع اصلی میداند.
بهگزارش ign.com، این اظهارنظر در مصاحبهای با نشریهی Video Games Chronicle در تاریخ ۲ سپتامبر مطرح شده است. کامیا با لحن صریح همیشگی خود گفت که دیگر هیچ بازی فیزیکی نمیخرد و تمام خریدهایش دیجیتال است.
هیدکی کامیا، خالق بایونتا، گفت:
«من این روزها حتی یک بازی فیزیکی هم نمیخرم؛ هر بازیای که میخرم صددرصد دیجیتال است. بنابراین به آن تصمیم نگاه میکنم و فکر میکنم، بله، حدس میزنم مسیر همهچیز به همین سمت بود.»
او در ادامه تأکید کرد که بحث دیسک در برابر دانلود دیجیتال برایش اهمیت چندانی ندارد و امیدوار است ناشران برای حفظ بازیها برای نسلهای آینده تلاش کنند، فارغ از اینکه این حفظ به چه شکلی انجام شود:
«مسئلهی بزرگ برای من این است که آیا صاحبان IPها مسئولیت این را میپذیرند که تمام این بازیها برای نسلهای آینده در دسترس باقی بمانند تا بتوان آنها را بازی کرد. اینکه فیزیکی باشد یا دیجیتال برایم کماهمیتتر است، به شرطی که این بازیها در آینده در دسترس مردم باشند.»
کامیا به وضعیت بازیهای کلاسیک قدیمی اشاره کرد که روی سختافزارهای مدرن قابل اجرا نیستند و از مالکان آثار خواست تا این بازیها را نه فقط از منظر گیمپلی، بلکه از منظر فرهنگ بازیها نیز در دسترس نگه دارند و به رشد این فرهنگ ادامه دهند:
«چون همانطور که میدانید، در حال حاضر تعداد زیادی از این بازیهای کلاسیک قدیمی وجود دارند که اصلا روی سختافزارهای مدرن قابل بازی نیستند. امیدوارم صاحبان مالکیت فکری این را تشخیص دهند و به در دسترس قرار دادن آن بازیها برای مردم آینده ادامه دهند، نه فقط از منظر گیمپلی، بلکه از منظر فرهنگ بازیها، و به پرورش و رشد فرهنگ گیمینگ ادامه دهند. بنابراین برای من کماهمیتتر است که بازیها فیزیکی عرضه شوند یا دیجیتال؛ مهم این است که اصلا عرضه شوند.»
دیدگاه کامیا بازتابی از روند یک دههی اخیر صنعت بازی است؛ جایی که بسیاری از ناشران به بازنشر یا بازسازی کامل آثار قدیمی خود برای پلتفرمهای مدرن روی آوردهاند. این اقدام علاوه بر سودآوری، فرصت تجربهی دوبارهی بازیها را برای نسل جدید فراهم میکند.
در همین حال، جنبشهای مستقلی مانند Stop Killing Games و بنیاد تاریخ بازیهای ویدیویی نیز برای حفاظت از بازیها و حقوق مصرفکنندگان فعالیت میکنند. جنبش Stop Killing Games اخیرا در یک شکایت حقوقی علیه پلیاستیشن به یک گروه مصرفکنندهی هلندی پیوسته و خواستار چارچوب قانونی برای نگهداری سرورهای بازیهای سرویسمحور پس از پایان پشتیبانی رسمی شده است.
با وجود این، مخالفت بازیکنان با برنامهی پلیاستیشن برای آیندهی تمامدیجیتال همچنان ادامه دارد. قانونگذاران مکزیکی حتی یک شکایت ضدتراست علیه این شرکت تنظیم کردهاند و آن را به «رویههای ضدرقابتی» متهم کردهاند.
شما دربارهی آیندهی تمامدیجیتال بازیها و حفظ میراث گیمینگ چه فکر میکنید؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.