نمره‌های بازی High on Life 2 از سایت‌های معتبر دنیا

پس از موفقیت غیرمنتظره و جنجالی نسخه اول، حالا نوبت به High on Life 2 رسیده است تا بار دیگر ما را به دنیایی از سلاح‌های سخنگو، طنز جذاب و آشوب فضایی ببرد. استودیوی Squanch Games در حالی به استقبال عرضه این دنباله می‌رود که انتظارات هواداران به دلیل غیبت جاستین رویلند و تغییرات در تیم توسعه، با نوعی بیم و امید همراه بوده است. با انتشار نمرات اولیه و نقدهای پیش از عرضه، به نظر می‌رسد که این بازی مسیری میانه را در پیش گرفته است؛ اثری که تلاش می‌کند با حفظ هسته طنزآمیز خود و اضافه کردن مکانیک‌های جدیدی مثل اسکیت‌بورد، جایگاهش را تثبیت کند؛ اما همچنان با چالش‌هایی در زمینه صیقل‌خوردگی فنی و تکراری شدن برخی شوخی‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. در این مطلب نگاهی دقیق به نمرات و برآیند دیدگاه منتقدان خواهیم داشت تا ببینیم آیا این دنباله توانسته است از زیر سایه نسخه اول خارج شود یا خیر.

• پلتفرم‌ها: ایکس باکس سری ایکس | ایکس باکس سری اس، پلی استیشن ۵، نینتندو سوییچ ۲ و کامپیوتر
• تاریخ عرضه: ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ / ۱۳ فوریه ۲۰۲۶
• سبک: شوتر اول‌شخص
• توسعه‌دهنده: Squanch Games
• ناشر: Squanch Games

High on Life 2 در عین بزرگ‌تر شدن، کوچک‌تر هم شده است! بازی هم‌زمان هم جسورانه و هم با‌احتیاط عمل می‌کند؛ چه در ارائه مکانیزم‌های گیم‌پلی و چه در روایت داستان. من از تمام ۱۵ ساعتی که صرف آن کردم لذت بردم.

سه سال پس از جدایی جاستین رویلند از استودیوی Squanch Games، حالا این تیم پتانسیل واقعی خود را به نمایش گذاشته است. High on Life 2 یک شوتر داستانی است که با ترکیب المان‌های مختلف، محصولی منحصربه‌فرد و بسیار رضایت‌بخش خلق کرده. نبردهای پرهیجان روی اسکیت‌بورد، دیالوگ‌های خنده‌دار و هزاران موقعیت دیوانه‌واری که تجربه می‌کنیم، این دنباله را به بازی فوق‌العاده‌ای تبدیل کرده که مخاطب را مجذوب می‌کند و برای تمام دوست‌داران سبک شوتر مناسب است. یک اپرای فضایی به سبک دهه ۹۰ میلادی که از داشتن آن در آرشیو بازی‌هایتان پشیمان نخواهید شد.

High on Life 2 بازی خوبی است. یک شاهکار نیست؛ اما تمام ویژگی‌های مثبت نسخه قبلی را دارد و حتی فراتر از آن هم می‌رود. بازی از تعدادی باگ رنج می‌برد و به کمی صیقل‌کاری نیاز دارد؛ اما مشکل حادی نیست؛ پس اگر برای بازی کردن عجله دارید، مانع‌تان نمی‌شوم. نگرانی‌های من درباره این بازی بی‌مورد بود و به عنوان یکی از طرفداران پروپاقرص جاستین رویلند، از این بابت بسیار خوشحالم. همان‌طور که گفتم اگرچه خالق ریک و مورتی دیگر در مدیریت استودیو نقشی ندارد، اما امضای شخصی او همچنان در تار و پود بازی‌های این استودیو دیده می‌شود؛ چیزی که یا عاشقش می‌شوید یا از آن متنفر خواهید بود. من که آن را دوست دارم و از High on Life 2 هم خوشم آمد.

اگر تیم سازنده بتواند در نسخه بعدی کمی جزئیات را اصلاح و صیقل دهد، می‌تواند موفقیت بزرگ دیگری کسب کند. در حال حاضر تجربه High on Life 2 یک پیشنهاد مشروط است.

در سبک شوتر که پر شده است از بازی‌هایی که بیش از حد خودشان را جدی می‌گیرند، تماشای مجموعه‌ای که این‌قدر عمیق به هویت خاص خودش وفادار است، طراوت خاصی دارد. حتی وقتی شوخی‌ها به ثمر نمی‌نشینند یا بازی سراغ دم‌دستی‌ترین طنزها می‌رود، High on Life 2 هرگز ترسو و بی‌اعتمادبه‌نفس به نظر نمی‌رسد. بازی پرزرق‌وبرق و در لحظاتی گزنده است. در بهترین حالت، این بازی تهدید انقراض بشریت را شبیه به یک استندآپ کمدی جلوه می‌دهد که از حضور در آن تا حدودی خوشحال هستید.

در مجموع، High on Life 2 را می‌توان یک دنباله وفادار دانست که بیش از آنکه به دنبال انقلاب در سبک شوتر باشد، بر بهبود فرمول قبلی تمرکز کرده است. میانگین نمرات بازی نشان می‌دهد که با اثری استاندارد و سرگرم‌کننده طرف هستیم که قطعا هواداران پروپاقرص سبک کمدی و آثار قبلی این استودیو را راضی خواهد کرد؛ اما شاید برای کسانی که به دنبال یک تجربه بی‌نقص فنی یا روایتی عمیق‌تر بودند، کمی ناامیدکننده ظاهر شود. با وجود باگ‌های گزارش‌شده در نسخه‌های اولیه و نوسان در کیفیت طنز بازی، باز هم نمی‌توان از جذابیت دنیای رنگارنگ و مکانیک‌های حرکتی جدید آن چشم‌پوشی کرد. اگر به دنبال چند ساعت خنده و شلیک در فضا هستید، این بازی انتخاب مناسبی برای شما است؛ به شرطی که انتظارات خود را در سطح یک تجربه متوسطِ خوش‌ساخت نگه دارید.

نظر شما کاربران زومجی درباره این بازی چیست؟