وقتی اوضاع در یک ایستگاه فضایی از کنترل خارج می‌شود، وظیفه شما در نقش شخصیت اصلی بازی DERELIKT تا راهی آن شوید و سر از رمز و رازهای آن دربیاورید. در اولین دقایقی که در این ایستگاه سعی می‌کنید هدف و مسیر خودتان را پیدا کنید و با شخصیت‌های مختلفی که در آن حضور دارند حرف می‌زنید، متوجه خواهید شد که تقریبا هیچ‌چیز نرمال نیست. شخصیت‌ها بسیار عجیب و غریب هستند و در راس آن‌ها، فرمانده پایگاه هم کاملا عقلش را از دست داده و خودش را در اتاقش محبوس کرده است.
در حالی که این دقایق آغازین بیش‌تر صرف گشت و گذار در محیط‌های پایگاه با طراحی‌های کاملا رترو به سبک آثار دوره پلی استیشن ۱ سپری می‌شوند، بالاخره پس از رسیدن به اتاق فرمانده و برداشتن جواز لازم برای مسلح شدن، می‌توانید سلاح در دست بگیرید و راهی سفری شوید که هدفش، پیدا کردن ریشه مشکل و بلایی است که سر این پایگاه و آدم‌هایش آمده است. از اینجا به بعد بود که DERELIKT در جذب من کاملا موفق ظاهر شد و انگار وارد ماشین زمانی شدم که من را به دوران برخی از محبوب‌ترین بازی‌های شوتر خودم برد.
اگر صفحه استیم بازی DERELIKT را بخوانید، سازنده‌ها جدا از اشاره به شوترهای رترو دوران پلی استیشن ۱، از آثاری مثل دووم ۳، سیستم شاک ۲ و حتی سایلنت هیل به عنوان منابع الهام اصلی بازی یاد کرده‌اند. نه اینکه بگویم من مخالف افرادی هستم که این اثر را خلق کرده‌اند، اما DERELIKT فراتر از تمام این بازی‌ها، برای من بیش‌تر از هر چیزی آن حس و حال اولین تجربه‌ام از هف لایف ۱ را تداعی کرد. وقتی در کانال‌های تنگ و تاریک بازی پیشروی می‌کردم و ناگهان موجودی فضایی با ظاهری شبیه به عنکبوت روی سرم می‌افتاد، یادآور ترسم در سن پایینی بود که اولین بار هف لایف ۱ را تجربه می‌کردم و تقریبا از مواجهه با تک تک دشمن‌های آن ترس عجیبی حس می‌کردم!
بازی DERELIKT، صرفا یک شوتر بکش برو جلو نیست و به همین دلیل هم بیش‌تر از اینکه متمایل به اثری صرفا اکشن باشد، تجربه‌ای ترسناک با جنس خاصی از تنش به حساب می‌آید. با اینکه تیر و مهمات به حد کافی در بازی به دست خواهید آورد، اما دشمنان کلا پتانسیل بالایی در غافلگیر کردن شما دارند. در تجربه‌ام از نسخه فعلی بازی که برای زومجی ارسال شده بود، با چند نوع دشمن شامل همان موجودات شبیه به عنکبوت، کرمی غول‌پیکر، موجودات دوپای فضایی و جان‌سخت و چند مورد دیگر مبارزه کردم و خب هرکدام سرسختی خاص خودشان را دارند که اکشن‌های بازی را انصافا جذاب کرده است.
جدا از جنبه اکشن، سازنده‌های DERELIKT در استودیو Visuwyg، المان‌های پازل هم در بازی پیاده کرده‌اند. از طرفی پیدا کردن مسیر خودش چالشی مهم در بازی است که مخصوصا پیش از پیدا کردن نقشه کاملا می‌توانید گیمر را به دردسر بیندازد و جدا از آن، بارها در بازی به درهایی برخورد می‌کنید که پیدا کردن پسورد آن‌ها اصلا به سادگی خواندن یک متن و عدد ثبت‌شده در آن نیست. برای مثال، در یکی از این پازل‌ها باید عددهای نوشته‌شده در نقاطی خاص از محیط را به یاد بسپارید یا در موردی دیگر، باید تعداد مشخصی از اشیا را بشمارید تا به چهار عدد به عنوان پسورد برسید. این نوع پازل‌ها عمق بیش‌تری به بازی می‌دهند و آن را به چیزی فراتر از یک شوتر صرف تبدیل می‌کنند که حداقل با سلیقه من، نکته مثبتی برای بازی است.
همانطور که قبلا هم اشاره کردم، DERELIKT کاملا با حس و حال بازی‌های رترو دوران پلی استیشن ۱ خلق شده است. این موضوع را می‌توان در سبک طراحی محیطی بازی یا حتی صداگذاری‌های آن مربوط به سلاح‌ها و دشمنان، به وضوح حس کرد و متوجه شد. در دوره گرافیک‌های واقع‌گرایانه و تکنولوژی‌های مختلف افزایش جزییات تصویر، این سبک طراحی برای من که با این نوع از بازی‌ها بزرگ شده‌ام، خیلی خوب آن حس نوستالژی درونم را قلقلک می‌دهد و جذاب است؛ پس اگر شما هم با آثار قدیمی خاطره داشته باشید، احتمالا از اتمسفر کلی بازی لذت زیادی خواهید برد.
بازی DERELIKT هنوز منتشر نشده و فعلا تاریخ ۲۰۲۶ برای انتشار آن در نظر گرفته شده است. تجربه کوتاهی که از نسخه فعلی این بازی داشتم، برای من آنقدر جذاب بود که منتظر نسخه نهایی بازی باشم و بخواهم درست و حسابی سر از رمز و رازهای این ایستگاه فضایی مرموز دربیاورم. اگر شما هم طرفدار بازی‌های رترو باشید، پیشنهاد می‌کنم نگاهی به DERELIKT بیندازید؛ مخصوصا که با مراجعه به صفحه استیم آن، می‌توانید درخواست شرکت در پلی‌تست بازی را بدهید و پیش از انتشار خودتان آن را تجربه کنید.