معرفی بازی Reptilian Rising؛ تاکتیکال با چاشنی بازی با زمان
اگر قرار باشد فقط با یک جمله Reptilian Rising را توصیف کنیم، باید گفت با اثری طرف هستیم که ایدهای عجیب را در قالب تجربهای تاکتیکی نوبتی جدی و حسابشده پیاده میکند؛ اثری که قهرمانان تاریخ را در فضایی شبیه به برد گیمهای دهه ۸۰ میلادی مقابل تهدیدی علمیتخیلی قرار میدهد و تلاش میکند از دل این تقابل، یک ساختار استراتژیک منسجم بیرون بکشد.
داستان بازی درباره تهاجم موجوداتی خزنده است که با دستکاری خطوط زمانی، قصد بازنویسی تاریخ و تسلط بر جهان را دارند. در برابر این تهدید، گروهی از شخصیتهای شناختهشده تاریخی از دورههای مختلف گرد هم میآیند. چهرههایی مانند کلئوپاترا، اینیشتین و جولیو سزار هرکدام با تواناییهایی الهامگرفته از جایگاه تاریخی خود وارد میدان میشوند. بازی تلاش میکند از این تضاد زمانی نه صرفاً بهعنوان یک شوخی روایی، بلکه بهعنوان پایهای برای طراحی مهارتها و مکانیکهای گیمپلی استفاده کند.
هسته اصلی تجربه، مبارزات نوبتی روی نقشههای گریدبندیشده است. هر مأموریت بازیکن را در موقعیتی قرار میدهد که باید با مدیریت دقیق جایگیری نیروها، استفاده از پوشش و پیشبینی واکنش دشمنان، درگیریها را کنترل کند. سیستم مبارزه بر پایه تبادل ضربه و واکنش طراحی شده و بسیاری از حرکات میتوانند پاسخ متقابل دشمن را فعال کنند. همین مسئله باعث میشود تصمیمگیریها اهمیت بیشتری پیدا کنند و هر حرکت، پیامد مشخصی داشته باشد.
یکی از مکانیکهای کلیدی بازی، استفاده از منبعی به نام «انرژی زمان» است. این منبع امکان اجرای تواناییهای ویژه مانند جابهجایی سریع در میدان نبرد، احضار قهرمانهای جدید یا ایجاد تغییرات مقطعی در وضعیت نیروها را فراهم میکند. حضور چنین سیستمی باعث میشود بازی صرفاً به یک تاکتیکال کلاسیک محدود نشود و لایهای مدیریتی به آن اضافه شود. استفاده بهینه از این انرژی اغلب تفاوت میان پیروزی و شکست را رقم میزند.
بازی دارای مراحل متنوعی است که در نسخه دمو بخشی از آنها در دسترس هستند. هر مجموعه از این مراحل، مربوط به یک دوره تاریخی است و مثلا از قرون وسطا تا دورههای دیگر تاریخی را شامل میشود.
از نظر هنری، بازی سبک بصری متفاوتی را دنبال میکند. طراحی شخصیتها و دشمنان حالتی شبیه به مینیاتورهای رومیزی دارد و انیمیشنها نیز این حس را تقویت میکنند که وقایع روی یک صفحه بازی فیزیکی در حال رخ دادن هستند. این رویکرد، در کنار نورپردازی ساده و خوانا، به شفافیت میدان نبرد کمک میکند و باعث میشود تشخیص موقعیتها و واحدها دشوار نباشد. با این حال برخی باگها در بازی دیده میشوند. مثلا گاهی وقتی میخواهید دشمنی را برای حمله انتخاب کنید، این موضوع درست رخ نمیدهد و باید چند بار زاویه دوربین را بچرخانید تا امکان کلیک درست روی دشمن فراهم شود.
در مجموع، Reptilian Rising اثری است که بیش از هر چیز بر ترکیب ایده روایی متفاوت با ساختار تاکتیکی حسابشده تکیه دارد. بازی تلاش نمیکند با پیچیدگی بیش از حد یا روایت سینمایی پرجزئیات مخاطب را جذب کند، بلکه تمرکز خود را بر ارائه درگیریهای منظم، تصمیمگیریهای معنادار و امکان تجربههای متنوع در هر بار شروع مجدد گذاشته است. برای علاقهمندان به آثار تاکتیکال نوبتی که به دنبال فضایی متفاوت از سناریوهای نظامی مرسوم هستند، این بازی میتواند گزینهای قابل توجه باشد؛ اثری که ایدهای نامتعارف را در قالبی نسبتاً منسجم و قابل فهم ارائه میدهد.
بهطور کلی، Reptilian Rising میتواند به تجربه خوبی در بین آثار تاکتیکی تبدیل شود. البته که بازی نیاز به بهینهسازیهای واضحی دارد و قطعا تا زمان عرضه آن که هنوز هم مشخص نیست، بهبود بیشتر بازی میتواند در نهایت اثر باکیفیتی تقدیم مخاطبان کند.