معرفی بازی Devil Jam؛ مبارزه با ریتم موسیقی متال
وقتی صحبت از بازیهای اکشنی که مکانیک کلی نبرد آنها روی ریتم موسیقی بنا شده میشود، احتمالا بازیهایی مثل Metal Hellsinger به ذهن میآیند؛ با این حال اخیرا استودیو روگساید اقدام به انتشار نسخه دمو بازی جدید خود با نام Devil Jam کرده است که چنین ویژگی را با خصوصیات سبک بولت هون (مشابه Vampire Survivor) ترکیب کرده است و نتیجه، اثری دوستداشتنی است که پتانسیل زیادی برای موفقیت دارد.
در Devil Jam، شما در نقش یک موسیقیدان شکستخورده ظاهر میشوید که در تلاقی راهها با شیطان روبرو میشود. او با وعدهای فریبنده، شما را به امضای قراردادی ترغیب میکند که ناگهان شما را به اعماق جهنم میکشاند. اکنون، تنها راه بازگشت، تبدیل شدن به افسانهای در دنیای متال و شکست دادن Death، بزرگترین خواننده متال تاریخ است.
این توضیحات، ایده کلی داستان بازی بر اساس توضیحات رسمی آن در صفحه استیم است که البته برای تجربه کاملش، باید منتظر نسخه نهایی باشیم. در نسخه دمو، شاهد یک محیط و نقشه و یک کاراکتر هستیم؛ با این حال از آنجایی که در منو صفحه انتخاب کاراکتر را داریم، احتمالا در نسخه نهایی شخصیتهای بیشتری هم حضور خواهند داشت.
در بازی Devil Jam، شلیکها کاملا اتوماتیک هستند ولی شما با استفاده از استیک راست، میتوانید جهت برخی از ضربهها را دستی هم تغییر بدهید. دقیقا مثل بازیهای بولت هون، به مرور با کشتن دشمنان امتیاز تجربه کسب میکنید و شخصیتهایی که اسامی آنها برگرفته از هفت گناه کبیره است، ظاهر میشوند تا ارتقاهایی به شما پیشنهاد دهند. این ارتقاها، شامل سلاح، مهارت و قابلیتهای پسیو هستند که حتی در نسخه دمو هم شاهد تنوع خوبی در آنها هستیم و میتوانید شخصیت خودتان را با خصوصیات کاملا متنوعی ارتقا بدهید و قویتر کنید.
اما یکی از مواردی که Devil Jam را نسبت به خیلی از آثار تویین استیک شوتر یا بولت هون متمایز میکند، سیستم Inventory آن است. قابلیتهای پسیوی که به مرور بهدست میآورید، بهصورت خودکار ذخیره میشوند؛ با این حال سلاحها و مهارتهای مرتبط با آنها، باید در فضایی با ۱۲ خانه مرتب و چیده شوند. این چینش ترتیب اجرای این ضربهها را تعیین میکند و جدا از آن، شما با قرار دادن مهارتها در خانهها، میتوانید تعیین کنید که کدام نوع از ضربهها تحت تاثیر این مهارتها قرار بگیرند. این ویژگی در ابتدا کمی گیجکننده است و احتمالا با توضیح ارائهشده هم تا زمانی که خودتان آن را تجربه نکنید، دقیق متوجه عملکردش نخواهید شد؛ ولی همین ویژگی یکی از دلایلی است که کمک میکند تا بتوانید بیلد خودتان را با تنوع بسیار زیادی بسازید و در هر نوبت جنس جنگیدن شما کاملا متفاوت از قبل باشد.
با توجه به اینکه در نسخه دمو شاهد تجربه نسبتا کوتاهی هستیم و با تمام کردن یک راند ۲۰ دقیقهای که در آن در دقایق دهم و بیستم باید یک باس را شکست بدهید، بازی به پایان میرسد، نمیتوان نظر دقیقی در مورد ارزش تجربه Devil Jam در طولانیمدت ارائه کرد. با این حال برخی از خصوصیات بازی در همین تجربه کوتاه هم کاملا به چشم میآیند. یکی از این موارد، طراحیهای جذاب محیط، دشمنان و شخصیت بازی است که همگی بهصورت کاملا دستی انجام شدهاند و در هر نوبت هم برخی موارد مثل محل قرار گرفتن شراینها تغییر میکند.
مورد بعدی، کیفیت بسیار خوب همین قطعههای محدود موسیقی موجود در نسخه دمو بازی است. قطعههایی با حال و هوای متال که جدا از کیفیت بالای خود آنها، اینکه ضربههای سلاح اصلی شخصیت بازی هم روی ریتم خاصی از آنها زده میشود، تاثیرشان را روی گیمپلی بیشتر کرده است و حتی در نسخه اصلی و زمانی که شاهد محتوای بیشتری در بازی باشیم، این امکان را فراهم میکند تا گیمرها روی این بیتها بازی خودشان را تنظیم کنند و از آن بهعنوان ابزاری برای زمانبندی درست حرکات بهره ببرند.
در مجموع، Devil Jam اثری امیدوارکننده است که ایدههای جالبی دارد. تجربه دمو کوتاه بازی برای من که علاقه زیادی به سبک موسیقی ارائهشده در آن و همینطور کلا سبک بولت هون دارد، واقعا جذاب بود. اما Devil Jam برای تبدیل شدن به اثری ارزشمند، نیاز دارد تا محتوای نسخه اصلی آن غنی و کامل باشد و بتواند برای تجربه طولانیمدت هم جذاب بماند.