گیرمو دلتورو، کارگردان سرشناس سینما، با حضور در انجمن ردیت به پرسشهای مخاطبان دربارهی نقش ابزارهای محاسباتی در هنر پاسخ داد و جایگاه انسان را در آفرینش هنری جایگزینناپذیر خواند. او فرایند شکلگیری ایدههای ماندگار را نوعی کیمیاگری دانست که هیچ سامانهی پردازشی به آن دسترسی ندارد.
بهگزارش ign.com، کارگردان فیلم هزارتوی پن (Pan's Labyrinth) در پاسخ به پرسشی پیرامون بزرگترین آسیب تولید ماشینی تصویر، از دست رفتن بخش اعظم مسیر ذهنی هنرمند را گوشزد کرد. گیرمو دلتورو گفت:
سه چهارم فرایندی که به شما فرصت فکر کردن به ایدهای را میدهد که افراد بدون آن مسیر به آن فکر نمیکنند، از دست میرود. یعنی هوش مصنوعی میتواند شما را خیلی سریع به میانهی راه برساند، اما یک دیالکتیک در روند کار وجود دارد که شما را به آن ۱۰ درصد برتر میرساند.
دل تورو با اشاره به روند طراحی هیولای بدون چهره در هزارتوی پن (Pan's Labyrinth)، ترکیب ناخودآگاه تصویر یک سفرهماهی و پوستر فیلم فانتاسم (Phantasm) را مثالی از این پیچیدگی غیرخطی دانست و افزود این چیدمان پس از ماهها زندگی با یک ایده پدید میآید.
او همچنین به گفتوگوی خود با کریستوفر نولان و جیمز کامرون دربارهی اهمیت جلوههای واقعی و خطاهای تصادفی اشاره کرد:
هوش مصنوعی مانند یک موتور فوقسریع است که جایگشتهای نیمههوشمند از چیزهایی که قبلا انجام شده میسازد. آفرینش یعنی چیزهایی که هرگز انجام نشدهاند و به وجود میآیند. نکتهی دوم، از دست رفتن دوران شاگردی یک هنرمند است. شما هرگز استاد نیستید، همیشه شاگردید.
دلتورو در بخش دیگری از صحبتهای خود، نقلقولی از پشتصحنهی ساخت فیلم ترمیناتور ۲: روز داوری (Terminator 2: Judgment Day) بازگو کرد:
«متوجه خواهید شد که ۳۰ درصد از یک تصویر فوقالعاده بهصورت تصادفی رخ میدهد؛ مثلا قطرهای آب به لنز میخورد یا دوربین تکان میخورد. وقتی در سالهای ۱۹۹۳ یا ۱۹۹۴ با جیمز کامرون دوست شدیم، او به من صحنهای را نشان داد که رابرت پاتریک شیشهی خودرو را میشکند و گفت این درخششهای تصادفی نور را عمدا گذاشتیم، زیرا مخاطب وقتی تصادفی را در تصویر ببیند باور میکند که واقعی است. بهترین تصادفها آنهایی هستند که شما به دنبالشان نمیروید و از تعامل با واقعیت شکل میگیرند.»
دیدگاه خود را دربارهی اظهارات گیرمو دلتورو و جایگاه هوش مصنوعی در آیندهی سینما بنویسید.