رابرت کارادین بازیگر فیلم Revenge of the Nerds به زندگی خود پایان داد

بر اساس آخرین اخبار سینما و تلویزیون و به نقل از رسانه ددلاین، رابرت کارادین، بازیگر کهنه‌کار سینما و تلویزیون که با ایفای نقش در فیلم کالت و محبوب Revenge of the Nerds به شهرت رسید، در سن ۷۱ سالگی درگذشت. طبق اعلام رسمی خانواده، این هنرمند به زندگی خود پایان داده است. کیث کارادین، برادر بزرگ‌تر او تأیید کرد که رابرت حدود دو دهه با اختلال دوقطبی دست‌وپنج نرم می‌کرد و در نهایت مغلوب این بیماری شد.

خانواده کارادین در بیانیه‌ای پراحساس اعلام کردند: «با اندوهی عمیق خبر درگذشت پدر، پدربزرگ، عمو و برادر عزیزمان، رابرت کارادین را اعلام می‌کنیم. در دنیایی که گاهی بسیار تاریک به نظر می‌رسد، بابی همواره همچون نوری برای اطرافیانش بود. ما از فقدان این روح زیبا غمگین هستیم و می‌خواهیم به مبارزه دلاورانه بابی در طول نبرد نزدیک به ۲۰ ساله او با اختلال دوقطبی ادای احترام کنیم.» خانواده او ابراز امیدواری کردند که داستان زندگی رابرت بتواند به آگاهی‌بخشی و رفع انگ‌های اجتماعی پیرامون بیماری‌های روانی کمک کند.

رابرت کارادین متولد ۲۴ مارس ۱۹۵۴ و کوچک‌ترین پسر جان کارادین فقید بود. او اولین تجربه جدی سینمایی خود را در سال۱۹۷۲ و در کنار جان وین در فیلم The Cowboys رقم زد؛ نقشی که با تشویق برادرش دیوید کارادین برای آن تست داد. او سپس مسیر حرفه‌ای خود را با بازی در فیلم برنده اسکار Coming Home در کنار جین فوندا و همچنین فیلم Mean Streets به کارگردانی مارتین اسکورسیزی ادامه داد.

در سال ۱۹۸۰ او با دو فیلم The Big Red One و The Long Riders در جشنواره کن حضور یافت. فیلم The Long Riders به کارگردانی والتر هیل از این جهت منحصربه‌فرد بود که از برادران واقعی برای ایفای نقش برادران یاغی تاریخی استفاده کرد؛ رابرت، کیث و دیوید نقش برادران یانگر را ایفا کردند. با این حال، شاید بزرگ‌ترین موفقیت تجاری او در سال ۱۹۸۴ با فیلم Revenge of the Nerds رقم خورد که در آن نقش لوئیس اسکولنیک، رهبر گروه نردها را بازی کرد؛ نقشی که او را در ذهن یک نسل ماندگار کرد. سال‌ها بعد، او با ایفای نقش پدر در سریال Lizzie McGuire محبوبیت تازه‌ای میان نسل جدید پیدا کرد.

کارادین علاوه بر بازیگری، علاقه عمیقی به موسیقی داشت و نوازنده ماهر گیتار بود. عشق بزرگ دیگر او اتومبیل‌رانی بود که از نوجوانی آغاز شد و او را در اواخر دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی به سطح مسابقات حرفه‌ای گرند پری رساند، جایی که هم‌تیمی پل نیومن در تیم لوتوس بود. او همیشه می‌گفت که اتومبیل‌رانی عشق واقعی او است، زیرا «پیروزی در مسابقه به این معنا بود که هیچ‌کس بهتر از او نیست.»

خارج از دنیای هنر، رابرت پدری فداکار برای فرزندانش از جمله اور کارادین، بازیگر سینما بود. مارتا پلیمپتون، برادرزاده او می‌گوید که رابرت «عموی مورد علاقه همه» بود. او که پدربزرگی مهربان برای نوه‌هایش توصیف شده، توسط خانواده‌اش به عنوان مردی خوش‌قلب، بخشنده و شوخ‌طبع یاد می‌شود که هیچ‌گاه کینه‌ای به دل نمی‌گرفت.