آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟ | از جرایم زمانی تا انیمیشن جادوگران
در مقالهی این هفتهی «آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟» نخست فیلمی علمیتخیلی با جهانی متفاوت را خواهیم دید. اثری دربارهی سرنوشت و مسئولیت. درنهایت هم انیمیشن کلاسیک جادوگران را به تماشا خواهیم نشست. اثری کالت و جسورانه که شاید نتواند طرفداران انیمیشنهای دیزنی را راضی نگه دارد.
فیلم جرایم زمانی
فیلم Timecrimes
- کارگردان: ناچو ویگالوندو
- نویسنده: ناچو ویگالوندو
- بازیگران: ناچو ویگالوندو، باربارا گوئناگا و کارا الخالده
- سال پخش: ۲۰۰۷
هکتور در دوربینش، تصویر دختری را میبیند که در جنگل سرگردان است. او برای کمک به دختر به همان جنگل میرود.
جرایم زمانی از آن دسته از فیلمهایی است که سرنوشت خیلی عجیبی را در سینما تجربه کردهاند. این فیلم مستقل با وجود اینکه هم دل منتقدان را بدست آورد و هم جوایز زیادی را نصیب خودش کرد اما نتوانست برای مخاطب عام لذتبخش باشد. این اثر اسپانیایی یکی از هوشمندانهترین و کمهزینهترین فیلمهای سفر در زمان است، فیلمی که به جای جلوههای ویژه، بر منطق روایی و تضادهای زمانی تکیه میکند. یکی از جذابترین ویژگیهای فیلم این است که با لوکیشنهای محدود و چند شخصیت اصلی، داستانی خلق کرده که از بسیاری از بلاکباسترهای علمیتخیلی پیچیدهتر به نظر میرسد. فیلم ثابت میکند که برای ساخت علمیتخیلی جذاب، لزوماً به بودجههای عظیم نیاز نیست.جذابیت این فیلم زمانی خودش را نشان میدهد که هر بار فکر میکنید حقیقت را فهمیدهاید، زاویه دید تازهای ارائه میشود و برداشت قبلی شما را تغییر میدهد.
این فیلم نه میخواهد دنیا را نجات دهد و نه دربارهی اتفاقات کهکشانی است بلکه تمام داستان حول یک مرد معمولی میچرخد که با اشتباهی کوچک وارد چرخهای از حوادث اجتنابناپذیر میشود. قهرمان قصه یعنی هکتور هر بار فکر میکند که با دخالت بیشتر میشود اوضاع را درست کرد، اما عملاً به عامل اصلی فاجعه تبدیل میشود. فیلم بهنوعی نقدی بر عطش کنترل است این باور که انسان میتواند با دخالت بیشتر، نتایج را بهتر کند. «جرایم زمانی» از بهترین نمونههای علمیتخیلیِ مبتنی بر ایده است؛ فیلمی که با کمترین امکانات، یکی از منسجمترین روایتهای سفر در زمان را خلق میکند. جرایم زمانی از بهترین نمونههای علمیتخیلیِ مبتنی بر ایده است؛ فیلمی که با کمترین امکانات، یکی از منسجمترین روایتهای سفر در زمان را خلق میکند.
انیمیشن جادوگران
انیمیشن Wizards
- کارگردان: رالف بکشی
- سال تولید: ۱۹۷۷
در آیندهای دور که جنگی هستهای جهان را نابود کرده است، دو برادر هر کدام مسیر متفاوتی را برای کنترل نسل بشر پیش میگیرند.
جادوگران یکی از عجیبترین و جسورانهترین انیمیشنهای دههی ۷۰ است. این اثر در معنای نزدیک خود نبرد بین دو جادوگر را روایت میکند اما درواقع اثری سیاسی دربارهٔ فاشیسم، تبلیغات، جنگ و سوءاستفاده از فناوری است. جادوگران دنیایی پساآخرالزمانی را نشان میدهد که در آن جادو و فناوری در برابر هم قرار گرفتهاند. اما پیام اصلی اثر این نیست که فناوری بد است بلکه این است که فناوری بدون اخلاق میتواند به ابزار سلطه و پروپاگاندا تبدیل شود. بلکوُلف از تصاویر و فیلمهای تبلیغاتی نازیها برای شستوشوی مغزی پیروانش استفاده میکند که برای یک انیمیشن دهه هفتادی ایدهای بسیار جسورانه بود.
فیلمساز از ترکیب انیمیشن سنتی، روتوسکوپی و حتی تصاویر واقعی جنگ استفاده میکند. نتیجهی این هیبرید، گاهی ناهماهنگ است اما حس کابوسگونه و سوررئال انیمیشن را تقویت میکند. این اثر بیشتر شبیه یک رؤیای تبآلود دههٔ هفتادی است تا یک فانتزی کلاسیک. جادوگران انیمیشنی نیست که همه دوستش داشته باشند اما تخیل، جسارت سیاسی و فضای کابوسوار آن باعث شده که به یک اثر کالت تبدیل شود. اگر به انیمیشنهای متعارف دیزنی یا پیکسار عادت دارید، احتمالاً از عجیب بودن جادوگران شوکه میشوید اما اگر به آثار تجربی، فانتزی و تاریک علاقه دارید، جادوگران یکی از مهمترین انیمیشنهای این دسته از آثار است.